De spanning was te snijden voor de start van de tweede en beslissende manche op en rond het Sainte Radegonde circuit, alwaar heel veel enthousiaste en luidruchtige – hoofdzakelijk Franse – toeschouwers waren verzameld om het slotakkoord van het internationale zijspancross seizoen bij te wonen. De Belgen gooiden het roer om en lieten dit keer Sanders-Vincent als eersten hun plaatsje kiezen aan de binnenkant van het starthek, terwijl Vanluchene-van den Bogaart even later het laatste gaatje op de eerste rij, helemaal aan de buitenkant mochten opvullen.

Een geslaagde zet zo bleek. Na snelstarters Dan Foden , Guennady Auvray en Brett Wilkinson kwam Vanluchene als vierde uit de start, en kon Sanders als negende aan het karwei beginnen. Ook Niels Hendrickx had zich vanaf de tweede startrij, naar een mooie elfde plaats weten te piloteren bij de start.

Het leek wel hoog zomer in de Sainte Radegonde vallei waar de zonnebaders zich zalig konden neervleien in het droge gras om er de matadoren op drie en vier  wielen te aanschouwen. De sidecars mochten pal op het middaguur al aan de bak voor hun eerste manche, de lunch moest even worden uitgesteld. Onmiddellijk na het vallen van het starthek maakten de Engelsen en de Fransen duidelijk waarvoor ze naar Gueugnon waren afgereisd : Dan Foden en Brett Wilkinson kwamen respectievelijk als eerste en derde uit de startblokken, Guennady Auvray (tweede) en de Pruniers (zevende) waren eveneens bij de les. Ook de Nederlanders moesten met Julian Veldman op vijf en Stefan Wijers op plek tien niet meteen wanhopen. Voor onze landgenoten zag het er een stuk minder goed uit : Vanluchene-vd Bogaart hadden zich als vijfde door de eerste hindernissen kunnen wringen. Hendrickx-Kaethoven (17^de) en Sanders-Vincent (19^de) belandden meteen in het sukkelstraatje, aangezien het in Dardon-Gueugnon niet zo eenvoudig is om in te halen met een sidecar. Dàt ondervonden ook wereldkampioenen Vanluchene en van den Bogaart die met een gelukje – bakkenist Millard viel eventjes uit de bak bij Wilkinson –na een paar ronden konden doorstoten naar plaats drie, en daarna nog ruim tien minuten nodig hadden om Auvray-Steegmans en Foden-Weinmann te verschalken en door te stoten naar de koppositie.

Volop zomer in Centraal Frankrijk, waar vandaag de kwalificaties plaats vonden voor de prestigieuze Sidecarcross of Nations, waar de dag slecht begon voor team België. In de vrije trainingen al liep quadrijder Jurgen Nouwen een complexe polsblessure op , wat verder rijden onmogelijk maakte. Nouwen keerde dezelfde dag nog terug naar huis om zich maandag te laten opereren in Genk.

Ook bij de sidecars verliep de openingsdag niet zonder slag of stoot. De kwalificatierace, die werd verreden over slechts één manche met alle 27 equipes van de negen deelnemende landen tesamen , werd na drie ronden afgevlagd, nadat de Estse rijder Markus Normak op het lange startveld zwaar was gecrasht, en moest worden overgebracht per ambulance naar het ziekenhuis.  De Belgen zaten op dat moment met Sanders-Vincent (derde) en Vanluchene-vd Bogaart (vijfde) goed in de race.  Vooraan zwaaiden Dan Foden en brett Wilkinson op plekken één en twee de plak. Maar dat viel dus allemaal te herdoen bij de herstart, een kwartiertje later.  Dit keer verliep de start voor onze landgenoten desastreus.

Het werd even warm onder de voeten van onze fotograaf Braïn in het zonnige Rudersberg toen ie, kort voor de races begonnen, zowel zijn fototoestel àls zijn kenmerkende roze hoedje kwijt speelde. Onder het motto ‘voor elk probleem is er een oplossing, en voor elke oplossing vinden we wel een probleem’ wist Braïn in extremis de noodsituatie te kantelen, en zich in looppas naar de eerste bocht te begeven waar ie net op tijd zijn in allerijl gehuurde onwennige fototoestel in de aanslag had om Julian Veldman met zijspan en al van verdieping één naar het betonharde gelijkvloers te zien donderen. Het zijn net dit soort situaties die het kaf van het koren scheiden in het steeds groter wordende zijspancrossfotografenpeloton (tien lettergrepen ! ). Ook kersverse wereldkampioenen Vanluchene-van den Bogaart deelden in de brokken, kwamen even naast het circuit terecht in bocht één, en konden pas als voorlaatste hun weg vervolgen.

Veldman-Lebreton waren overigens het slachtoffer geworden van een iets te enthousiaste thuisrijdende Duitse zijspancrosser, die later in de wedstrijd ook onze eigen Niels Hendrickx hardhandig opzij zette. Een aanslag op de Belgische Nations-selectie, die gelukkig op een sisser uitdraaide.

MC Avanti, de organiserende club rond de motorcrossfamilie Priem in Lichtervelde, mocht met drieëntwintig startende equipes zeker niet klagen over de opkomst in de zijspanklasse.  Bij Van Malderen-Spannenburg gaat het rijden, na hun gedwongen zomerstop wegens een handblessure, de jongste weken steeds beter en beter, en ook in Lichtervelde wisten ze hun goeie starttechniek opnieuw in winst om te zetten, door de eerste manche te winnen voor Delmotte-Valcke en in heat twee het gaatje met reekswinnaar Yens Delmotte net klein genoeg te houden om de bloemen mee naar huis te nemen. Aan spanning dus opnieuw geen gebrek in Lichtervelde bij de sidecars. Kendric van Grembergen, die voor de gelegenheid aantrad met invaller Quinten Vanparys, wist via een sterke tweede heat, de derde plaats overall weg te snoepen voor de neus van de van der Voorden-broers.

De  slotwedstrijd zou moeten uitsluitsel brengen over wie nu definitief twee en drie zou worden, na de onbereikbare wereldkampioenen M. Vanluchene en B. van den Bogaart in het WK sidecarcross 2026. De start verliep dit keer zonder kleerscheuren, en met Wilkinson-Millard en Foden-Weinmann voorin grepen de Britten meteen de macht. Prunier volgde op drie voor Vanluchene en van den Bogaart die dit keer wel goed bij de les waren. Sanders-Vincent (vijfde) en De Cock-van de Wiel (zesde) maakten het Belgische feest compleet in de aanvangsfase van de wedstrijd. Prümmer-Schneider verzeilden in de openingsronde in de achterhoede, en daarmee was hun lot omtrent de ultieme medailleverdeling in dit WK quasi bezegeld, aangezien Prunier zijn plaats in de kopgroep niet zomaar zou prijsgeven.

Geen Leferink-Leferink (knieblessure) en ook geen Lielbardis-Lielbardis (co-piloot ziek) meer aan de start vandaag, en een ontroerde en tot tranen toe bewogen Patrick Schneider tijdens de rijdersvoorstelling, toen het Duits-Oostenrijkse supporterslegioen uit volle borst ‘Happy Birthday’ zong voor de jarige Oostenrijker die samen met zijn rijderTim Prümmer aasde op een zilveren WK-medaille. De Prunier-broers ontsnapten aan een chaotische start waarvan Vanluchene-van den Bogaart en Veldman-Lebreton de grootste slachtoffers waren. Vanluchene werd binnendoor door Foden-Weinmann quasi van de sokken gereden, kwam naast het circuit terecht en zag zijn motor stil vallen, waarna ie pas als voorlaatste op pad kon. Veldman en Lebreton werden buitenom de lucht in gekatapulteerd en landen op een lager gelegen stuk van het circuit, waarna ze pas met bijna een ronde achterstand hun weg konden vervolgen.

Vooraan was er absoluut geen houden aan de Prunier-broers die gaandeweg verder weg reden van de rest en met de vingers in de neus de wedstrijd wonnen. Wilkinson-Millard lagen onmiddellijk op twee, maar konden geen vuist maken tegen de ontketende Fransen. Om de derde plek woedde de eerste tien minuten een felle strijd om plaats drie tussen Sanders-Vincent en de luid aangemoedigde Prümmer-Schneider, die de derde plekken konden ontfutselen van de Belg.

Naar – bijna – jaarlijkse gewoonte – is de finale van het WK zijspancross opnieuw voorzien in het immer gezellige Duitse Rudersberg, in de buurt van Stuttgart. Bij het organiserende MSC Wieslauftal zijn ze toe aan hun 64^ste organisatie, dus ze kennen er het klappen van de zweep.  Met drieëndertig aanwezige equipes, moesten er vandaag aldus drie afvallers worden aangeduid, die als reservisten moeten hopen dat ze morgen , door pech van één of ander rechtstreeks gekwalificeerd team, alsnog de eventuele vrijgekomen plek kunnen innemen. Ook de strijd om de pole-position en de eerste te verdienen WK-punten zijn een belangrijke drijfveer op zaterdag. In dit geval in het bijzonder voor de teams van de broers Prunier en de thuisrijdende Prümmer-Schneider die slechts door één punt werden gescheiden in de strijd om het WK- zilver en brons. 

In groep A sloegen Prümmer-Schneider, onder een stralend blauwe lucht,  meteen toe en gingen er na de holeshot als een speer vandoor. Naaste achtervolgers Foden-Weinmann en Vanluchene-van den Bogaart kregen al snel een kleine tien seconden aan de broek gesmeerd van de ontketende Duitser.  Auvaray-Steegmans klampten op plek vier dapper aan.

Voor de twaalfde en laatste WK-wedstrijd van het seizoen 2026 trekken de mondiale zijspancrossers richting Rudersberg, ietsje ten noordoosten van Stuttgart. Voor het vierenzestigste (!) jaar al wordt er gezijspancrosst in Rudersberg. Reeds lang voor het WK zijspancross officieel van start ging – in 1980 – waren ze in Rudersberg al begaan met deze sport. Dan is de keuze voor Rudersberg als finale voor het wereldkampioenschap zo gek nog niet. Bovendien weten ze bij het organiserende MSC Wieslauftal van aanpakken, met jaarlijks een bijzonder verzorgde organisatie én een unieke mix van topsport en feestelijkheden, waarbij de lokale bevolking uit Rudersberg en omstreken nauw betrokken is. ’s Avonds waan je je in Rudersberg op de befaamde Oktoberfeesten, overdag is het één en al motorsport van de bovenste plank wat de klok slaat !

Marvin Vanluchene en Ben van den Bogaart zullen deze mix aankomend weekend zeker en vast kunnen smaken : Gefeest zal er worden, want de wereldtitel 2026 is sedert vorig weekend definitief binnen. Anderzijds, Vanluchene en van den Bogaart zijn dusdanig gefocust op hun sport, dat er ook zondag in Rudersberg slechts één ding telt voor hen , en dat is winnen !

Iedereen die er bij was in Varsseveld afgelopen weekend op The Giant Sidecarcross Grand Prix of the Netherlands – en daar zaten véél Belgen tussen -  liep er rond met blije en vrolijke gezichten, want wat Gert van Werven en Vamac Varsseveld en hun medewerkers dààr hebben afgeleverd qua organisatie, was gewoonweg top.  De Nederlandse zijspancross Grand Prix is van de ondergang gered, en staat zelfs helemaal opnieuw op de kaart binnen het Nederlandse motorcrosslandschap, én het mondiale zijspancross WK. Onze topper Brain mocht er, als boezemvriend van kersverse wereldkampioenen Marvin Vanluchene en Ben van den Bogaart, uiteraard niet ontbreken, en, getooid met zijn onmisbare roze hoedje bezorgde hij ons weer een schitterende fotoreportage van de Nederlandse Grand Prix én van de onklopbare Vanluchene-van den Bogaart en hun al even onklopbare tweetakt VMC-Zabel machine, die naast de wereldtitel 2026, ook nog es de Grand Prix-zege meepakten in Varsseveld. Enjoy it, bij onze gekende gele knop ‘Lees Verder’.